Duitsland

Het woord Deutsch was eerst alleen een aanduiding voor de taal die in het oostelijke deel van het Frankische rijk gesproken werd en als term rond 800 in zwang is geraakt. Onder Karel de Groote bereikte dit rijk zijn toppunt. Het omvatte diverse stammen die zowel germaanse als romaanse talen en dialecten spraken. Na de dood van Karel de Grote in 840 viel het rijk uiteen. Er ontstond een oost en een westrijk waarbij de taalgrens tevens de rijksgrenzen werden.

In het oostelijke deel ontstond een saamhorigheidsgevoel en werd de term Deutsch ook een aanduiding voor het volk en het rijk waar die taal gesproken werd. Vooral de oostgrens van het oostelijk rijk was nogal dynamisch en vershoof nogal eens verder naar het oosten en weer terug. Rond 900 waren de Elbe en de Saale de oostelijke grensaanduidingen. Tot 1400 schoof de grens nog verder op naar het oosten tot waar de slavische talen gesproken werden. Het Deutsche Reich ontstond in de middeleeuwen als in 911 de Frankische hertog Konrad tot koning wordt gekroont. Rond 1500 wordt de term Deutscher Nation gebruikt. Er was geen hoofdstad. De koning trok rond en dmv een grote legermacht werd respect afgedwongen.

In 962 werd Otto I in Rome tot keizer gekroont. In 1138 voerde Friedrich Barbarossa oorlog met de paus in Rome en ontstionde souvereine deelstaten die bestuurd werden door landheren, welliswaar nog wel onder gezag van de keizer. Vanaf 1270 kwamen de Habsburgers aan de macht. Rond 1356 werd een Reichsgrund gezetz opgesteld en werden edelen aangesteld als Kurfursten die meer macht toebedeeld kregen van de keizer. Rond 1500 ontstonden de instituten als Reichstag, Reichskreise en Reichskammergericht. Door de grote economische macht van de steden verschoof de macht meer en meer ten nadele van de centrale regering naar de Kurfursten.

Rond 1500 ontstond een breuk met de katholieke kerk en onstond onder Luther de protestantse stroming en interne oorlogen tengevolge van de verdeeldheid. Hierop ontstond het Europesche statensysteem. In 1648 splitsen Nederland en Zwitserland zich af van het Reichsverband. Oostenrijk veroverde gebieden in de Balkan die niet onder het Reichsverband voelen en werd een militaire grootmacht. De definitieve duw die het systeem ineen liet storten kwam uit Frankrijk door het uitbreken van de Franse revolutie, 1789. De staten die tussen het toenmalige Frankrijk lagen en de Rijn werden bij Frankrijk ingelijfd. Met het aftreden van keizer Franz II in 1806 eindigde das Heilige Romische Reich Deutschland.

In 1814 werd onder leiding van Oostenrijk de Deutscher Bund opgericht dat een los verbond was van souvereine staten en staatjes. Met als centraal orgaan de Bundesdag in Frankfurt. De 2 grootset machten hierin waren Pruisen en Oostenrijk. Door het ontstaan van een Deutsche Zollverein werd een economische macht geschapen, dat een bindmiddel werd tussen de Duits sprekende staten en de saamhorigheid bevorderde.